Ze względu na szczególny status Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej w Federacji Rosyjskiej przebieg obrad soboru, który wyłonił nowego patriarchę, był obserwowany i komentowany na całym świecie.

Aresztowanie po ponad 10 latach byłego przywódcy Serbów Bośniackich Radovana Karadżicia jest kolejnym, z pewnością nie ostatnim, krokiem na drodze Serbów do rozliczenia się z własną wojenną przeszłością z początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku.

Przedterminowe wybory parlamentarne w Serbii mają wyjątkową wagę, gdyż przesądzą o przyszłym kierunku rozwoju Serbii: dołączeniu do europejskiej wspólnoty bądź izolacji.

Większość Europejczyków miałaby poważne problemy z właściwym umiejscowieniem na mapie Republiki Serbskiej (Republika Srpska), biorąc ją mylnie za niegdyś byłą Jugosławię, obecnie Republikę Serbii (Republika Srbija).

Ogłoszenie niepodległości Kosowa nie po raz pierwszy w historii stosunków międzynarodowych wywołuje spór między rzecznikami dwóch różnych zasad prawa międzynarodowego – samostanowienia narodów i integralności terytorialnej państwa.

Zdecydowane zaangażowanie się Rosji po stronie Serbii w kwestii Kosowa nie zaskakuje, jeżeli uwzględni się tradycyjnie zażyły charakter stosunków rosyjsko-serbskich.

W pierwszych tygodniach 2008 roku oczekuje się zdecydowanych kroków Prisztiny, włącznie z jednostronnym ogłoszeniem niepodległości Kosowa. Konsekwencje takiego aktu zdecydowanie wykraczałyby poza region Bałkanów.

Słynne monachijskie przemówienie prezydenta Władimira Putina z lutego 2007 roku potwierdziło obowiązywanie koncepcji świata wielobiegunowego w rosyjskiej polityce zagranicznej, w ramach której strategiczne partnerstwo Rosji z Chinami i Indiami uzupełnia współpraca Moskwy z Teheranem.