Plany założenia politycznego biura łącznikowego Talibów w Katarze sugerują, że rozmowy pokojowe mogą w końcu przynosić postęp. Ale czy Talibowie naprawdę są gotowi zaprzestać walki?

Trójstronna konferencja w zeszłym miesiącu uwypukliła możliwości, jak też i ograniczenia, nowej kampanii dyplomatycznej Turcji w Azji Środkowej.

Omyłkowe zabicie 24 żołnierzy pakistańskich przez śmigłowce NATO wywołało gniewną reakcję Pakistanu – i jeszcze bardziej przyćmiło wszelkie perspektywy na uzyskanie wzajemnego zaufania.

Nowa rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ wyraża zaniepokojenie programem nuklearnym Iranu, ale nie oferuje wiele by go powstrzymać. Chinom i Rosji odpowiada to, że sprawy tak się właśnie mają.

Chiny są go spragnione, a Rosja ma go mnóstwo. Dlaczego więc oba państwa nie mogą w końcu sfinalizować umowy o gazie ziemnym?

Wygląda na przesądzone, że Władimir Putin ponownie zostanie prezydentem Rosji. Chiny i Iran mogą się na to zapatrywać pozytywnie, ale czy sąsiedzi będą chcieć jego Unii Eurazjatyckiej?

Bliskie więzi Pekinu z Islamabadem nie muszą być źródłem obaw. W interesie Chin jest by naciskać na reformy w celu ustabilizowania Pakistanu.

Napięcia i rozbieżne interesy między Chinami a Rosją wisiały nad niedawnym spotkaniem ugrupowania. Czy BRICS znajdzie kiedykolwiek wspólny głos?

Po przyjęciu przez rosyjski rząd coraz bardziej agresywnej postawy odnośnie sporu terytorialnego z Japonią w ostatnich miesiącach, naturalnie powstaje pytanie – dlaczego?

Pragnąc podnieść swój status w Azji Wschodniej, Rosja stara się odgrywać większą rolę w rozładowywaniu napięć na Półwyspie Koreańskim.

Spragniona energii Azja stwarza Rosji szansę ponownego zaangażowania się na tym kontynencie. Ale czy strategia nuklearna jest gwarancją wpływów?

Niezdolność do poradzenia sobie ze sporem wokół zatrzymanego kapitana statku może oznaczać, że oba państwa, Japonia i Chiny, stracą w kwestii wysp Senkaku/Diaoyu.

Planowana przez Chiny sprzedaż reaktorów atomowych do Pakistanu podkreśla ryzyko wojny na subkontynencie. Może je nawet zwiększyć.

Czy prawdą jest, że amerykańska sprzedaż broni na Tajwan jest głównym powodem braku postępu w chińsko-amerykańskich stosunkach wojskowych?

Chińscy decydenci pragną zmiany zachowania Korei Północnej, a nie zmiany jej reżimu.

Zmiana reżimu w Biszkeku wynika głównie z czynników lokalnych. Ale i tak może mieć duży wpływ na geopolitykę w Eurazji.

W trakcie świąt noworocznych chiński rząd wypuścił jeszcze jedną sondę dla zbadania międzynarodowej reakcji na swoją ekspansję militarną, publikując komentarz wywający do pozyskania przez Chiny pierwszej stałej zamorskiej bazy marynarki.

Jedną z kwestii jaką prezydent USA nieuchronnie będzie omawiał kiedy odwiedzi Chiny w przyszłym tygodniu są stojące w miejscu rozmowy 6-stronne zmierzające do rozwiązania północnokoreańskiego kryzysu nuklearnego.

Niedawne przystąpienie Korei Południowej do Inicjatywy Bezpieczeństwa od Proliferacji (PSI) wywołało furię Korei Północnej, co zrozumiałe, gdyż państwo to zawsze było podstawowym, choć niezadeklarowanym, celem PSI.

Dwa frustrujące spotkania Unii Europejskiej na szczycie w zeszłym tygodniu, z Chinami i Rosją, służą za ilustrację dobrze znanych trudnosci UE w prowadzeniu polityki zagranicznej.

Czy Rosja dostarczy Iranowi zaawansowany system rakiet ziemia-powietrze S-300? Jest to najważniejsze – i najbardziej uporczywe – pytanie odnoszące się do sprzedaży rosyjskiej broni do Iranu.

Rosyjska interwencja militarna w Gruzji wniosła nowe napięcia do stosunków chińsko-rosyjskich.

Niedawna wizyta prezydenta Syrii Baszara Assada w Soczi podkreśla dążenie Damaszku do wzmocnienia więzi z Rosją po konflikcie rosyjsko-gruzińskim.

Jak wskazuje niedawna wizyta wiceprezydenta USA Dicka Cheneya, Azerbejdżan stał się oczywistym obiektem rywalizacji między odrodzoną Rosją a głodnym energii blokiem zachodnich demokracji.

Czy po Gruzji Ukraina będzie następnym państwem, które doświadczy wzmożonej presji militarnej Rosji by zmienić swoją politykę zagraniczną i obronną?

Podczas ostatniej podróży do Europy prezydent USA George W. Bush apelował o większe wsparcie dla kampanii w Afganistanie. Jednak deklarowany przez Europę poziom poparcia wydaje się być niewystarczający by pozwolić rządowi afgańskiemu na konsolidację kontroli nad krajem.

Burmistrz Moskwy Jurij Łużkow ostatnio wypowiedział w Sewastopolu szereg podburzających komentarzy co do przynależności tego portu i miasta, które jeszcze bardziej pogorszyły stosunki między Rosją a Ukrainą.