Przy rosnącej niestabilności geopolitycznej w państwach-producentach ropy naftowej oraz barierach stojących na przeszkodzie wypracowaniu strategii wielostronnej, groźba sankcji wobec Iranu sprawia jedynie, że nasila się niepewność wokół prognoz dotyczących cen ropy w 2012 roku.

Rzekomy spisek Iranu na życie saudyjskiego ambasadora w Stanach Zjednoczonych szybko przyniósł obietnice zemsty ze strony Rijadu. Więc co Arabia Saudyjska mogłaby zrobić – zwłaszcza mając na uwadze nieustannie rozprzestrzeniające się po Bliskim Wschodzie skutki arabskiej wiosny?

Pośród powstań na całym obszarze Bliskiego Wschodu, Waszyngton i Rijad po cichu porozumiały się co do szkolenia nowych sił mających odpierać wszelkie potencjalne rewolty przeciwko saudyjskiemu królestwu.

Najważniejsze pytania i odpowiedzi dotyczące oskarżenia 2 Irańczyków przez władze amerykańskie o próbę zamordowania ambasadora Arabii Saudyjskiej w USA.

Najważniejsze pytania i odpowiedzi dotyczące stanowisk pierwszoplanowych aktorów zagranicznych wobec pogłębiającego się kryzysu wewnętrznego w Syrii.

Kiedy były szef wywiadu Arabii Saudyjskiej ostrzegł, że Rijad rozważa wykorzystanie swojego ogromnego bogactwa naftowego jako broni przeciwko sąsiedniemu Iranowi wydawało się, że przewlekła zimna wojna między dwoma rywalizującymi mocarstwami Zatoki Perskiej zaraz się zaogni.

Słuchając Amerykanów i Europejczyków, jest to początek końca gry w Afganistanie. Ale tylko Zachód widzi to w ten sposób. Dość inny obraz wyłania się z punktu obserwacyjnego przywódców w Azji Południowej i na Bliskim Wschodzie.

Arabia Saudyjska stała się nieformalnym liderem sił opierających się żądaniom zmian wyrażanym przez „arabską wiosnę”, wykorzystując wszystkie dostępne środki ekonomiczne, dyplomatyczne i militarne by powstrzymać ruchy protestu i stawiając znak zapytania nad przyszłością wieloletniego sojuszu z USA.

Najważniejsze pytania i odpowiedzi dotyczące przyczyn i możliwych konsekwencji wkroczenia wojsk saudyjskich do Bahrajnu w dniu 14 lutego.

Bahrajn może być zaledwie 163. państwem na Ziemi pod względem populacji, ale w minionym tygodniu znalazł się w centrum uwagi, wraz z Libią, w rozgrywającym się dramacie wstrząsającym światem arabskim.

Przegląd reakcji mocarstw regionalnych i globalnych na upadek reżimu Hosniego Mubaraka w Egipcie w dniu 11 lutego.

Szczególnie uderzający w rewelacjach WikiLeaks jest stopień, w jakim agresywne antyirańskie stanowisko Arabii Saudyjskiej jest podzielane przez innych przywódców arabskich.

Rozgrywka o przyszłe geopolityczne ukształtowanie sił w regionie Bliskiego Wschodu toczy się przede wszystkim między Iranem a Arabią Saudyjską i pozostałymi arabskimi, sunnickimi krajami regionu.

Stosunki między Arabią Saudyjską a Iranem przez lata oscylowały między chłodną serdecznością a otwartą wrogością, ale ostatnie napięcia wokół Jemenu doprowadziły oba państwa niebezpiecznie blisko do otwartej konfrontacji.

Uboczny efekt jemeńskiego konfliktu zepchnął Arabię Saudyjską do defensywy gdy poszukuje ona sposobu na uniemożliwienie partyzantom z niestabilnego Jemenu zdestabilizowania całego regionu.

Arabia Saudyjska oskarżyła Iran o dążenie do zamachu stanu w Bejrucie, lecz Teheran ostro odrzuca zarzuty. Ta wojna słów, mająca miejsce bezpośrednio po ostatnich walkach ulicznych w Libanie, podkreśla rosnące przekonanie w Rijadzie i niektórych innych stolicach na Bliskim Wschodzie, że Iran ich kosztem buduje swoje wpływy w regionie.