CEFTA (od ang. Central European Free Trade Agreement - Środkowoeuropejskie Porozumienie o Wolnym Handlu) - porozumienie zawarte 21 grudnia 1992 roku w Krakowie przez Polskę, Czechosłowację i Węgry, stosowane prowizorycznie od 1 marca 1993 roku, w pełni od 1 stycznia 1994 roku, przewidujące całkowitą redukcję barier celnych na artykuły przemysłowe do 2001 roku i stopniową redukcję ceł na artykuły rolno-spożywcze. 4 lutego 1994 roku w Pradze podpisano protokół skracający termin tworzenia strefy wolnego handlu do końca 1997 roku (2002 w przypadku nielicznych "wrażliwych" produktów). Stronami CEFTA zostały też Słowenia w 1996 roku, Rumunia w 1997 roku, Bułgaria w 1999 roku, Chorwacja w 2003 roku, Macedonia w 2006 roku. 19 grudnia 2006 roku na szczycie premierów państw Europy Południowo-Wschodniej w Bukareszcie podpisano nowe porozumienie CEFTA, na mocy którego w 2007 roku członkami CEFTA stało się kilka kolejnych państw bałkańskich (Albania, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Kosowo pod zarządem misji UNMIK, Serbia) oraz Mołdawia.
Zawarcie pierwszego porozumienia CEFTA w 1992 roku było reakcją na duży spadek obrotów handlowych między krajami Europy Środkowej po upadku bloku komunistycznego. Miało też doprowadzić do umocnienia demokracji i gospodarki wolnorynkowej i do przyspieszenia integracji państw Europy Środkowej z instytucjami gospodarczymi i politycznymi Europy Zachodniej. Obroty handlowe Polski z krajami CEFTA wzrosły z 1,3 mld USD w 1993 roku do 4,4 mld USD w 1997 roku i 7,6 mld USD w 2002 roku; rosły więc niemal dwukrotnie szybciej niż obroty handlowe Polski z całym światem.