doktryna Johnsona-Manna - kontrrewolucyjna doktryna polityki USA w Ameryce Łacińskiej, sformułowana w grudniu 1963 roku przez prezydenta Lyndona Johnsona i podsekretarza stanu ds. międzyamerykańskich Thomasa Manna; zrywała z akcentującą demokrację polityką Johna F. Kennedy'ego, deklarując w zamian, że USA będą popierać każdy rząd sprzyjający interesom USA bez względu na sposób jego wyłonienia; przyczyniła się do przejęcia władzy przez reżimy wojskowe w większości państw Ameryki Południowej.
|