doktryna Reagana - kluczowa strategia w polityce zagranicznej prezydenta USA Ronalda Reagana (1981-89), zakładająca aktywne materialne i polityczne wsparcie USA dla państw i ruchów rebelianckich walczących z wpływami komunistycznymi. Przedstawiona została po raz pierwszy w prezydenckim orędziu o stanie państwa 6 lutego 1985 roku, w którym Reagan stwierdził, że poparcie dla "bojowników o wolność" stanowi formę samoobrony i blisko wiąże się z bezpieczeństwem narodowym USA. Nawiązywała do doktryny powstrzymywania z 1947 roku. Zgodnie z doktryną Reagana USA wsparły bojowników w Afganistanie, Nikaragui i Angoli, z różnym powodzeniem.