Mongolia i Chiny nawiązały stosunki dyplomatyczne w 1949 roku, jednak przez kolejne dekady na stosunkach wzajemnych ciążyła nieufność Mongolii wobec zamiarów sąsiada, który do 1911 roku władał jej terytorium. Mimo uznania niepodległości Mongolii przez rząd nacjonalistyczny Chin w styczniu 1946 roku i przez ChRL w lutym 1950 roku, Ułan Bator w obliczu sporu chińsko-radzieckiego poparł Moskwę; niedobre stosunki mongolsko-chińskie utrzymywały się przez cały okres rządów komunistycznych w Mongolii do 1990 roku.
     Po wprowadzeniu demokracji szybko nastąpiła poprawa stosunków dwustronnych. W kwietniu 1994 roku zawarto traktat o przyjaźni i współpracy i od tego czasu nastąpił szybki rozwój więzi politycznych i gospodarczych. W Ułan Bator zapanowało przekonanie, że jeśli chodzi o handel zagraniczny, mając do wyboru tylko dwóch sąsiadów, Mongolia jest skazana na daleko posuniętą zależność wobec Chin. Faktycznie, obecnie Chiny są największym partnerem handlowym Mongolii z wymianą handlową w wysokości 363 milionów dolarów w 2002 roku i odbierają 40% jej eksportu. Chiny są też największym inwestorem w gospodarce mongolskiej.
     Dość regularnie mają miejsce kontakty polityczne na najwyższym szczeblu. W 1999 roku wizytę w Mongolii złożył prezydent Jiang Zemin, a w czerwcu 2003 roku jego następca Hu Jintao. Nie w pełni jednak wygasły obawy Mongolii co do intencji Pekinu, czego wyrazem są dosyć często pojawiające się oskarżenia o działalność szpiegowską urzędników państwowych na rzecz Chin. Z tego też względu Mongolia w ostatnich latach poszukuje innych partnerów zagranicznych, którzy zapewniliby większą dozę niezależności, takich jak USA.
     Władzom chińskim najbardziej nie podobają się wizyty wielbionego w Mongolii buddyjskiego przywódcy tybetańskiego Dalaj Lamy. We wrześniu 2002 roku Pekin uniemożliwił wizytę Dalaj Lamy w Mongolii, wywierając presję na Rosję by nie wydano mu wizy tranzytowej, zaś gdy do wizyty doszło w listopadzie 2002 roku wstrzymał na kilka dni połączenia kolejowe. Ostatnia wizyta Dalaj Lamy w Mongolii miała miejsce w sierpniu 2006 roku i również spotkała się z ostrą krytyką Pekinu, aczkolwiek tym razem obeszło się bez środków odwetowych.