Syria utrzymywała bliskie związki z opozycją irańską podczas gdy w Teheranie urzędował Szach Mohammed Reza Pahlawi, jako że rząd Iranu posiadał wówczas bliskie stosunki z największym wrogiem Syrii – Izraelem. Damaszek pozytywnie przyjął zwycięstwo rewolucji islamskiej w Iranie w styczniu 1979 roku i w wojnie iracko-irańskiej wbrew wszystkim państwom arabskim opowiedział się po stronie Iranu. Po inwazji izraelskiej na Liban w 1982 roku Syria i Iran wspólnie działały w Libanie, dając poparcie nowo utworzonemu ugrupowaniu Hezbollah. W obliczu izolacji międzynarodowej obu państw w latach 80-tych wyraźnie rozwinęła się bilateralna współpraca gospodarcza, energetyczna i turystyczna. W latach 90-tych oba państwa ciągle popierały walkę Hezbollahu przeciw siłom izraelskim, uwieńczoną sukcesem w postaci całkowitego wycofania się Izraelczyków w 2000 roku.
     Nowym bodźcem dla stosunków syryjsko-irańskich stała się teoria „sieci zła” przedstawiona przez prezydenta USA George’a W. Busha a styczniu 2002 roku i rozwinięta w maju 2002 roku przez podsekretarza stanu USA Johna Boltona. Oba państwa znalazły się w rozszerzonej wersji „sieci zła”, więc gdy jedno z naznaczonych państw, tj. Irak, stał się celem inwazji amerykańskiej w marcu 2003 roku, priorytetem Syrii i Iranu stało się uniknięcie losu Iraku, tym bardziej że Waszyngton zaczął oskarżać oba państwa o działania na niekorzyść stabilizacji w Iraku. W 2004 roku Iran i Syria zawarły traktat o wzajemnej obronie. W 2005 roku Teheran udzielił poparcia Syrii, gdy poddano ją presji międzynarodowej po zamordowaniu byłego premiera Libanu Rafika Haririego; Syria z kolei konsekwentnie broni prawa Iranu do programu nuklearnego. Po elekcji Mahmuda Ahmadinejada w Iranie w czerwcu 2005 roku prezydent Syrii Baszar Assad był pierwszym zagranicznym przywódcą, który złożył wizytę w Iranie; w styczniu 2006 roku Ahmadinejad przybył z rewizytą do Damaszku. Podczas konfliktu między Izraelem a Hezbollahem w południowym Libanie w lipcu 2006 roku do Damaszku przybył minister spraw zagranicznych Iranu Manouchehr Mottaki; w powszechnej opinii Hezbollah w konflikcie tym korzystał z uzbrojenia dostarczonego przez Iran za pośrednictwem Syrii. W lipcu 2007 roku Ahmadinejad odwiedził Damaszek w zaledwie 2 dni po zaprzysiężeniu Assada na drugą kadencję prezydencką. Następnie w lipcu 2008 roku i maju 2009 roku Ahmadinejad ponownie odwiedzał Syrię, a w sierpniu 2008 roku i sierpniu 2009 roku z wizytami do Iranu przybywał Assad.
     Syria i Iran są sojusznikami, ale nie uważa się by podstawą do tego były naturalne uwarunkowania, lecz raczej sytuacja geopolityczna w regionie. Syria i Iran mają wspólnych wrogów w postaci Izraela i USA. Na oba państwa USA wywierały w ostatnich latach dużą presję – na Syrię, by zaprzestała wspierać palestyńskich bojowników i uszczelniła granicę z Irakiem w celu odcięcia dopływu zasobów ludzkich dla irackich rebeliantów; zaś na Iran – by wstrzymał program atomowy i również zrezygnował ze wspierania ugrupowań określanych przez Waszyngton jako terrorystyczne. W ostatnich latach na Zachodzie pojawiły się nadzieje na rozbicie sojuszu syryjsko-irańskiego poprzez normalizację stosunków z Syrią, gdyby ta została przekonana do podjęcia rzeczowych negocjacji pokojowych z Izraelem. Syria niejednokrotnie wyrażała chęć naprawy stosunków z USA i innymi państwami zachodnimi i np. jej wiceminister spraw zagranicznych wziął udział w bliskowschodniej konferencji pokojowej w Annapolis na zaproszenie USA 27 listopada 2007 roku, co spotkało się z krytyką Iranu. Mimo to jak na razie nadzieje te nie ziściły się. W połowie 2007 roku Syria odrzuciła propozycję Izraela, który zaproponował wynegocjowanie układu pokojowego pod warunkiem zerwania więzi z Iranem. Iran i Syria wielokrotnie wysyłały ostatnio sygnały mające świadczyć o prężności ich sojuszu, np. w grudniu 2009 roku podczas wizyty w Syrii ministra obrony Ahmada Vahidiego ogłoszono podpisanie porozumienia o zacieśnieniu współpracy w dziedzinie obronności. Gdy „arabska wiosna” dotarła do Syrii w marcu 2011 roku i krajem tym zacząły wstrząsać masowe rozruchy, Iran był jednym z niewielu państw zapewniających reżimowi Assada wsparcie dyplomatyczne i materialne.

Nasze artykuły na temat stosunków Syria-Turcja:

Dlaczego Iran wypatruje wojny domowej w Syrii (Meir Javedanfar, 6 września 2011):
http://www.stosunkimiedzynarodowe.info/artykul,1099,Dlaczego_Iran_wypatruje_wojny_domowej_w_Syrii

Iran obserwuje Syrię z rosnącym niepokojem (Golnaz Esfandiari, 6 września 2011):
http://www.stosunkimiedzynarodowe.info/artykul,1098,Iran_obserwuje_Syrie_z_rosnacym_niepokojem

Iran i Turcja zataczają kręgi wokół Syrii (Meir Javedanfar, 17 lipca 2011):
http://www.stosunkimiedzynarodowe.info/artykul,1060,Iran_i_Turcja_zataczaja_kregi_wokol_Syrii