Zajmując stanowisko prezydenta USA w 2001 roku George W. Bush miał najmniejsze doświadczenie w sprawach zagranicznych i w rzeczy samej koncentrował swoją uwagę na kwestiach wewnętrznych. Jednak to polityka zagraniczna, głównie za sprawą zamachów z 11 września 2001 roku, zdominowała obie kadencje Busha i decyzje podjęte na tym polu stanowią integralną część wszystkich prób ocen jego prezydentury. Werdykt wydany przez amerykańską opinię publiczną nie jest dla 43. prezydenta USA korzystny – według sondażu Washington Post/ABC Bush kończył urzędowanie z 33-procentowym poparciem, podczas gdy jego poprzednicy odchodzili z poparciem w wysokości 65% (Bill Clinton), 56% (George Bush) i 64% (Ronald Reagan) [1].

Nie ulega żadnej wątpliwości, że Bush odcisnął poważne piętno na środowisku międzynarodowym, jednak najczęściej nie uważa się, by był to wpływ pozytywny. Bush, który po zamachach z 11 września cieszył się najwyższymi notowaniami z wszystkich prezydentów w historii USA, przekraczającym nawet 90%, dziś często jest stawiany na równi z najgorszymi prezydentami w historii i to właśnie za sprawą decyzji w dziedzinie polityki zagranicznej. Politykę Busha ocenia się jako katastrofalną głównie ze względu na niepotrzebną i fatalną w skutkach wojnę w Iraku oraz bezprecedensową erozję reputacji międzynarodowej supermocarstwa.

Bliższe spojrzenie na politykę zagraniczną Busha pozwala nieco zmodyfikować potoczną opinię: wojna w Iraku pod koniec urzędowania Busha wygląda zupełnie inaczej niż jeszcze 2 lata wcześniej, można też znaleźć szereg autentycznych sukcesów polityki zagranicznej Busha. Faktycznie przyznać trzeba jednak, że liczba porażek przewyższa liczbę sukcesów. Niniejszy raport odzwierciedlając tę nierównowagę przedstawia 4 sukcesy i 5 porażek polityki zagranicznej George’a W. Busha. Całościową ocenę zostawiamy czytelnikom raportu.

Uwaga – znajdujące się w poszczególnych częściach raportu przypisy ze strony whitehouse.gov mogą być przejściowo nieaktywne w związku ze zmianą ekipy rządzącej w USA.